Θυμάστε τη μέρα της Μαρμότας;

Θυμάστε τη μέρα της Μαρμότας;

groundhogdayΠριν από αρκετά χρόνια μία ταινία που βγήκε στους κινηματογράφους μου έκανε μεγάλη εντύπωση. Ήταν η μέρα της Μαρμότας, (The groundhog day) με τον Bill Murray στον ρόλο ενός επαρμένου μετεωρολόγου της τηλεόρασης, ο οποίος κουβαλάει και την νοοτροπία του θύματος (όλα σε μένα συμβαίνουν αν και αξίζω πιο πολλά)

Η ιστορία λοιπόν είναι ότι αυτός ο κύριος "κολλάει" σε μία ημέρα και δεν μπορεί να ξεφύγει. Κάθε πρωί ξυπνάει και είναι η ίδια, ημερολογιακή, ημέρα, η μέρα της μαρμότας. Τα ίδια πράγματα συμβαίνουν, τις ίδιες καταστάσεις πρέπει να αντιμετωπίσει. Μια μέρα στην οποία αντιστάθηκε πολύ, την θεώρησε σαν ρουτίνα για την καρριέρα που του αξίζει, και το αποτέλεσμα είναι ότι ζει και ξαναζεί ακριβώς αυτό που ήθελε να αποφύγει.

Οι κριτικές το θεώρησαν σαν μια καλούτσικη, "έξυπνη" ταινία, αλλά αυτό που βλέπω εγώ μέσα σ'αυτή την ταινία είναι η ιστορία του ανθρώπου. Η δική μας ιστορία. Πόσες φορές δεν έχουμε εγκλωβιστεί σε μία κατάσταση την οποία δεν θέλουμε; Και όσο πιο πολύ αντιστεκόμαστε τόσο πιο βαθειά παγιδευόμαστε.

Ο αγαπητός Φιλ λοιπόν ξεκίνησε τις πρώτες φορές της επανάληψης με τη γκρίνια και την αντίσταση στην κατάσταση, κάτι όμως που δεν τον βοήθησε. Η δεύτερή του αντίδραση ήταν να εκμεταλευτεί αυτό το "φαινόμενο", και να αρχίσει να κλέβει, να αποσπά μυστικά από γυναίκες για να κερδίσει ένα βράδυ μαζί τους, ακόμα και να προχωρήσει σε πράξεις που έχουν σαν αποτέλεσμα τον θάνατό του, αφού το πρωί θα ήταν πάλι εκεί, ζωντανός και στην ίδια μέρα.

Η τρίτη πράξη του δεν ήταν αντίδραση, άρχισε να γίνεται πιο σοφός, να μαθαίνει πράγματα, να εκμεταλεύεται τον άφθονο χρόνο του για να βελτιώσει τον εαυτό του και σιγά σιγά να απολαμβάνει αυτή την επανάληψη. Την θεώρησε σαν μια φυσιολογική κατάσταση της ζωής του και έκανε τα πάντα για να την απολαύσει.

Είχε όμως πάντα την ανάγκη να δείξει κάτι, να φανεί σαν ο ανώτερος άνθρωπος, και να κερδίσει την εύνοια ή την αναγνώριση, μερικές φορές με επιτυχία μεν, αλλά το πρωί δεν είχε αλλάξει τίποτα.

Τελικά η λύτρωή του ήρθε όταν εξέφρασε αυτό που πραγματικά ήταν. Ένας άνθρωπος που του άρεσε να προσφέρει, να δίνει χαρά, να βοηθάει τους γύρω του και να παίρνει την χαρά από το χαμόγελο των άλλων.

Δεν πιστεύω στην εύκολη ερμηνεία ότι τιμωρήθηκε μέχρι να βελτιωθεί, ή ότι έπρεπε να γίνει καλός για να απελευθερωθεί από την κατάρα. Για μένα είναι ένας αγώνας με τον εαυτό του. Τον εαυτό μας. Ο ίδιος προκάλεσε αυτή την επανάληψη, ο ίδιος ζήτησε να του συμβούν όλα αυτά γιατί ο ίδιος ήθελε να λυτρωθεί από αυτό το σκληρό συναίσθημα της αλαζονείας.

Όμως καμμιά φορά δεν αναγνωρίζουμε αυτές τις ενέργειές μας, ακόμα και σε πράξεις ή κινήσεις που εμείς έχουμε αποφασίσει αντιστεκόμαστε σαν να μας groundhogday 2τις επιβάλλουν.

Ο Φιλ λοιπόν, παγιδευμένος σε μία κρύα κωμόπολη της Πενσυλβάνια, καλείται να απολαύσει αυτή την επανάληψη, να συμφιλιωθεί με αυτή. Το κέρδος του δεν είναι ότι απελευθερώθηκε. Το μεγάλο κέρδος του είναι ότι νοιώθει καλά κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες. Και σκορπάει αυτή τη χαρά. Όχι γιατι κάποια θρησκεία του το επιβάλλει ή κάποιος ανθρωπιστικός κανόνας. Και για κανένα λόγο να θυσιάσει τη ζωή ή την ευτυχία του σε κάποιο σκοπό. 

Ο σκοπός του εδώ είναι να νοιώσει καλά. Όλη μέρα. Και μόλις νοιώθει καλά απελευθερώνεται. Επιτρέπει στον εαυτό του να ζήσει την υπόλοιπη ζωή του. Και δεν είναι διαφορετικός, δεν έχει αλλάξει ή μεταμορφωθεί, απλά έχει γίνει πιο σοφός, πιο σε αρμονία με την ζωή και τον εαυτό του. Απολαμβάνει την κρύα μέρα στο Punxsutawney, και την χαρά του να αποκτήσει μια σύντροφο, μιά γυναίκα που έτυχε να βρεθεί δίπλα του. Σταματάει να κρίνει και απολαμβάνει. Και αν το καλοσκεφτείς, αυτό που τον "καταδικάζει" να ζήσει ξανά και ξανά την ίδια μέρα, του δίνει την ευκαιρία να ζήσει ξανά και ξανά την πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής του. Ψέμματα;

Αυτή η σελίδα, αφού έχει φτιαχτεί για ευαίσθητα άτομα, έχει σχεδιαστεί με σκούρα χρώματα και την ελάχιστη δυνατή πληροφορία, ειδικά χωρίς πολλές κινούμενες εικόνες. Οι HSP μπορούν να επεξεργαστούν τα πάντα σε βάθος και με περισσότερες λεπτομέρειες, αλλά αν υπάρχουν άχρηστες ή υπερβολικά πολλές πληροφορίες, κoυράζονται εύκολα.