Ο λόγος που πολλοί ευαίσθητοι νοιώθουν ότι βρίσκονται σε μπελάδες δεν είναι διότι η ευαισθησία είναι αρρώστια αλλά διότι δεν ξέρουν τι να κάνουν με αυτή. Όλα αυτά που έμαθαν, ειδικά όταν ήταν παιδιά, δεν υποστηρίζουν την ενέργεια και τη δύναμη ενός εξαιρετικά ευαίσθητου, εξαιρετικά καλοκουρδισμένου ατόμου.
Όταν μιλάω για ευαίσθητους, όπως έχω ξαναπεί, δεν εννοώ τους υπερευαίσθητους που βλέπουν συνεχώς προβλήματα και νομίζουν ότι είναι θύματα και ακόμα αν κάποιοι απ’ αυτούς είναι ευαίσθητα άτομα, ο λόγος που βρίσκονται σε μπελάδες είναι διότι ακολουθούν ένα λιγότερο δημιουργικό δρόμο.
Η αίσθηση σκοπού λοιπόν είναι ένα από τα κυριότερα χαρακτηριστικά ενός ευαίσθητου.
Σαν ευαίσθητο άτομο έχεις μία πολύ ανεπτυγμένη αίσθηση για τον σκοπό της ζωής και την είχες ακόμα και κατά τη παιδική ηλικία. Τώρα μπορείς να παρατηρήσεις αυτά τα παιδιά* που προσπαθούν να βοηθήσουν, να δημιουργήσουν, που γνωρίζουν πράγματα τα οποία δεν έχουν βιώσει, άλλα με μία αποδοχή για τους γύρω τους γεμάτη αγάπη και άλλα με μία ηθική προσέγγιση. Αλλά το πιο σημαντικό, δεν είναι αδιάφορα ή απαθή.
Μπορείς να το θυμηθείς αυτό από όταν ήσουν παιδί;
Όπως μεγαλώνεις αναγκάζεσαι να πετάξεις κάποια από αυτά τα χαρακτηριστικά διότι οι γύρω σου δεν τα δέχονται και πρέπει να επιβιώσεις, πρέπει να χωρέσεις στο σύνολο.
Αλλά μπορείς να πετάξεις αυτές τις υπέροχες ιδέες χωρίς να πληρώσεις ένα μεγάλο κόστος;
Το αποτέλεσμα είναι ότι καθώς μεγαλώνεις γίνεσαι υπερευαίσθητος/η, αισθάνεσαι σαν θύμα και πολύ πιθανόν να πάσχεις από κατάθλιψη ή/και εθισμούς.
Και ακόμα μία από τις χειρότερες παρενέργειες είναι το αίσθημα ότι δεν υπάρχει διέξοδος και ότι δεν σου αξίζει τίποτα παραπάνω, κάτι που κάνει τα πράγματα ακόμα πιο δύσκολα. Στη συνέχεια θα στερήσεις αυτό το δικαίωμα και από τους γύρω σου ή τα παιδιά σου.
Όμως υπάρχει λύση και είναι απλή!
Χρειάζεσαι να θυμηθείς, να νομιμοποιήσεις και να ξανασυνδεθείς με την αυθεντική σου αίσθηση σκοπού, η οποία βρισκόταν εκεί για κάποιο λόγο. Πρέπει να ξαναζήσεις αυτό το κομμάτι της παιδική σου ηλικίας, μέσα στον νου σου, και να το αφήσεις να μεγαλώσει φυσιολογικά, ακόμα και τώρα.
Βοηθάει πολύ αν αποφύγεις, τουλάχιστον για λίγο, τους ανθρώπους που έχουν αρνητική επιρροή ακόμα και αν βρίσκονται πολύ κοντά σου.
Και το πιο σημαντικό, ζήτα βοήθεια!
Με αγάπη
Αντώνης
*Μερικά από αυτά ονομάστηκαν “indigo”, “crystal”, ή παλιότερα “violet”
many people are confusing the terms “sensitivity” and “emotional hypersensitivity”. They think that being under the permanent influence of emotions means they are sensitive.
Πολλοί συγχέουν την έννοια της ευαισθησίας με την συναισθηματική υπερευαισθησία. Νομίζουν ότι το ότι βρίσκονται μόνιμα κάτω από την επήρεια συναισθημάτων δηλώνει ευαισθησία.
This is something only highly sensitive people will understand and not all of them.
It’s not your fault that you are sensitive
Sometime, either we are sensitives or not, we discover that we had different dreams about our life, completely different from the life we live now, abilities we never used, wisdom we had to suppress, values we forced to reject, a wonderful life we never lived up to now. 
I want to talk about the people who know everything, who have all the answers ready from their childhood who judge and condemn without a second thought.
This is especially for sensitives
Once upon a time there was a little girl
Trying to be safe in a relationship makes you often keep your partner in a distance. The imaginary, or not, fear of being hurt, abused, exploited or exposed, makes you live part of your life and not the whole thing.
Με όλα αυτά τα τραγικά (και εγκληματικά) γεγονότα, μιλάω για τις φωτιές, έκανα έναν παραλληλισμό ανάμεσα στη φύση και τα εξαιρετικά ευαίσθητα άτομα και πόσο η συμπεριφορά μας απέναντι και στα δύο δείχνει την ωριμότητά μας σε όλα τα επίπεδα, από κοινωνική έως πνευματική, με όλες τις έννοιες της πνευματικότητας.
Η ίδια εικόνα ακριβώς ισχύει και για τα ευαίσθητα άτομα. Και κατά επέκταση για όλες τις ευάλωτες κατηγορίες ανθρώπων. Είναι εύκολος στόχος, ο καθένας μπορεί να τα βάλει μαζί τους και ελάχιστοι μπορούν να τους προστατεύσουν.
Most of us look at people and immediately stick a label on them. Beautiful, blond, fat, silly, strong, arrogant, dark… and we stick them without knowing anything about these people.
The biggest traps in business if you are highly sensitive (hsp) are the programs that run in the back of your head. Sensitive people develop these programs because they tend to believe everything when they are children, and they are very vulnerable to judgment and abuse.
There are two ways to deal with your sensitivity. The one is to see it as a gift, to develop it and learn how to use it for living; the other is to use it as an excuse for hiding.
In 1996 Elaine Aron created the term “Highly Sensitive Person” or HSP to describe and study a great part of the population (and also of higher animals) that has a different way to deal with stimuli, information, thoughts and emotions. This term is neither metaphysical nor spiritual, is very practical and very scientific and has to do with psychology.
There are many reasons for a sensitive person (hsp) to feel worthless, sometimes even that there is no reason or no right to exist. Most of these reasons have their roots in childhood.